Wskazania do operarcji otyłości | Wrocław stopotylosci.pl

Wskazania do operacji bariatrycznej

– Wskaźnik masy ciała (BMI) musi być równy lub wyższy niż 40 kg/m2.

– Wskaźnik masy ciała (BMI) może wynosić 35–40 kg/mu chorych, u których redukcja masy ciała może przynieść potencjalną poprawę w zakresie chorób wywołanych otyłością, takich jak:

  • cukrzyca typu 2,

  • nadciśnienie tętnicze,

  • choroby układu sercowo-naczyniowego,

  • zespół bezdechu sennego,

  • zespół hipowentylacji spowodowany otyłością,

  • choroby stawów wymagające leczenia operacyjnego,

  • niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby (nonalcoholic steatohepatitis – NASH),

  • niealkoholowe stłuszczenie wątroby (nonalcoholic fatty liver disease – NAFLD),

  • hiperlipidemia,

  • bezpłodność żeńska, w tym związana z zespołem policyklicznych jajników.

BMI może wynosić 35-40 kg/m2 również u chorych, u których operacja jest zalecana ze względu na istotne wskazania społeczne lub psychologiczne oraz wtedy, gdy otyłość jest powodem dyskwalifikacji od istotnej formy leczenia zabiegowego w zakresie innych specjalności (np. zabiegi ortopedyczne, zabiegi neurochirurgiczne, chirurgia przepuklin).

– Chirurgiczne leczenie otyłości można rozważyć w przypadku chorych z BMI 30,0-34,9 kg/mi cukrzycą typu 2, w razie utrzymywania się hiperglikemii, mimo stosowania leków doustnych oraz insuliny (trudności w leczeniu cukrzycy w poradni diabetologicznej).

– Chorym, którzy przebyli wcześniej zabiegi bariatryczne, u których nie został osiągnięty efekt terapeutyczny (bądź to w odniesieniu do redukcji masy ciała, bądź ustępowania chorób wywołanych otyłością) należy zaproponować wykonanie zabiegu rewizyjnego.

Które BMI jest brane pod uwagę?

Kryterium BMI dotyczy najwyższej udokumentowanej w przeszłości wartości tego wskaźnika. Redukcja masy ciała przed zabiegiem operacyjnym, powodująca spadek wskaźnika BMI poniżej wcześniej wymienionych wartości, nie stanowi przeciwwskazania do leczenia operacyjnego, a nawet jest zalecana i oczekiwana przez lekarzy.

Warto też zaznaczyć, że brak udokumentowanych prób redukcji masy ciała przed planowanym leczeniem chirurgicznym metodami zachowawczymi nie stanowi przeciwwskazania do zabiegu w grupie osób dorosłych.

 

Operacja bariatryczna a wiek chorego

Zabiegi bariatryczne i metaboliczne zalecane są chorym w wieku od 18. do 65. lat.  Im później zapada decyzja o przeprowadzeniu operacji, tym efekt w postaci wydłużenia życia  będzie mniejszy. Wtedy jej wykonanie skutkuje jedynie poprawą jakości i komfortu życia.

W okolicach 65. roku życia należy rozważyć, czy ryzyko okołooperacyjne i pooperacyjne nie jest większe, niż spodziewane korzyści z operacji. Jest to bardzo subiektywna kwestia. Decyzja dotycząca operacji powinna zależeć od indywidualnej oceny. Najlepiej, by była podjęta zarówno przez pacjenta, jak i chirurga, który ma go operować. Korzyści dla chorego z leczenia operacyjnego muszą zdecydowanie przewyższać ryzyko około- i pooperacyjne. Należy jednak zauważyć, że nierzadko zdarzają się sytuacje, kiedy decydujemy się na operację u pacjenta po 65 roku życia.

 

Przeciwwskazania do operacji bariatrycznej

Przeciwskazania do operacji bariatrycznej dzielimy na bezwzględne i względne.

Przeciwskazania bezwzględne

Do przeciwwskazań bezwzględnych należą:

  • choroby nieuleczalne prowadzące do wyniszczenia (np. czynna choroba nowotworowa, zespół nabytego niedoboru odporności [acquired immunodeficiency syndrome – AIDS]

  • choroby stanowiące zagrożenie dla życia w krótkim czasie (np. świeży zawał serca, świeży udar mózgu, przewlekła obturacja dróg oddechowych drugiego stopnia)

  • choroby endokrynologiczne stanowiące podłoże dla otyłości (np. zespół Cushinga)

  • ciężkie zaburzenia krzepnięcia

  • brak możliwości udziału w stałej długoterminowej kontroli po leczeniu operacyjnym

  • okres 12 miesięcy poprzedzający planowaną ciążę, ciąża i karmienie (do czasu rozwiązania i zakończenia laktacji) – po upływie 24 miesięcy od daty wykonania zabiegu bariatrycznego nie ma przeciwwskazań do zajścia w ciążę

  • brak współpracy ze strony chorego lub brak akceptacji efektu zabiegu spowodowany przez:
    – czynne uzależnienie od alkoholu lub narkotyków (kwalifikację do operacyjnego leczenia otyłości można rozważyć w przypadku trwającego co najmniej rok udokumentowanego okresu abstynencji)
    – choroby psychiczne niepoddające się kontroli mimo leczenia i farmakoterapii
    – upośledzenie umysłowe ciężkiego stopnia
  • brak zgody chorego, jak również brak pełnego przekonania co do słuszności wyboru leczenia operacyjnego

  • stany uniemożliwiające samodzielne życie, gdy rodzina lub opieka społeczna nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego długoterminowego nadzoru.

Przeciwwskazania względne

Do przeciwwskazań względnych należą:

  • BMI 35–39,9 kg/m 2, przy braku innych chorób współistniejących – cukrzyca z obecnością przeciwciał (anti-GAD oraz anti-ICA), ze stężeniem peptydu C <1 ng/ml, bądź wtórna do innych jednostek chorobowych lub stosowanego leczenia nie stanowi wskazania do operacji metabolicznej

  • zwiększenie masy ciała w okresie bezpośrednio poprzedzającym zabieg operacyjny, świadczące o braku współpracy z pacjentem

  • znaczne ograniczenie wydolności fizycznej, ciężka niewydolność krążeniowo-oddechowa

  • aktywna choroba wrzodowa − wymaga leczenia przed zabiegiem operacyjnym. W przypadku pacjentów z bezobjawowym zakażeniem Helicobacter pylori eradykacja przed zabiegiem operacyjnym jest zalecana, ale nie bezwzględnie konieczna; w przypadku chorych leczonych w przeszłości onkologicznie konieczna jest konsultacja onkologiczna dokumentująca skuteczne wyleczenie nowotworu

  • nadciśnienie wrotne w przebiegu marskości wątroby.